GJIMNASTIKA – NJË SPORT QË JU MËSON SHKATHTËSI PËR TËRË JETËN

GJIMNASTIKA – NJË SPORT QË JU MËSON SHKATHTËSI PËR TËRË JETËN 

  Gjimnastika është një sport që përfshin kryerjen e ushtrimeve që kërkojnë fuqi fizike, lakueshmëri, shkathtësi dhe koordinim. Gjimnastika artistike është më së shumti e njohur dhe më e popullarizuara nga sportet gjimnastike të udhëhequra nga Federata Ndërkombëtare e Gjimnastikës (FNGJ). Gjimnastika artistike zakonisht përfshin ngjarjet e femrave me paralele asimetrike, tra ekuilibri, ushtrime në tapet dhe kërcim me shkop. Ndërsa lojërat e meshkujve përfshijnë kërcim së larti, paralelet, unazat, ushtrimet në dysheme (tapet), kërcimin me shkop dhe kaluçin me mbajtëse. Gjimnastika evoluoi nga ushtrimet e kryera nga grekët e lashtë dhe nga shkathtësitë e kryera në cirk. Forma të tjera të gjimnastikës janë gjimnastika ritmike, sporte të ndryshme me trampolinë dhe gjimnastika aerobike. 

  Për grekët e lashtë, ushtrimet fizike ishin supreme dhe të gjitha qytetet greke kishin nga një sallë të edukatës fizike, një oborr për të kërcyer, vrapuar dhe për mundje. Kur Perandoria Romake mori fronin, gjimnastika greke u zëvendësua nga stërvitja ushtarake. Në vitin 393 p.e.s., Perandori Teodos ndaloi lojërat olimpike, të cilat në atë kohë ishin bërë të korruptuara dhe gjimnastika së bashku me sportet e tjera mori tatëpjetën. Më vonë, Krishterimi me besimin mesjetar në bazën natyrore të trupit njerëzor, kishte një ndikim të dëmshëm në gjimnastikë. Me shekuj, gjimnastika pothuajse u harrua. Në shekullin XVI, Girolamo Mercuriale nga Forli (Itali) shkroi “De Arte Gymnastica” (Gjimnastika Artistike), ku ai solli studimet e tij mbi qëndrimin e të lashtëve ndaj dietës, ushtrimeve dhe higjienës, si dhe përdorimin e metodave natyrore për shërimin e sëmundjeve. Me shpjegimet e tij rreth parimeve të terapisë fizike, “De Arte Gymnastica” konsiderohet si libri i parë mbi mjekësinë sportive.  

Në vitet e vonshme të shekullit tetëmbëdhjetë dhe nëntëmbëdhjetë, dy pionierë si mësues të edukatës fizike – Johann Friedrich GutsMuths (1759 – 1839) dhe Friedrich Ludwig Jahn (1778 – 1852) – krijuan ushtrime për djem dhe burra të rinj në aparate të cilat ata i dizajnuan, që përfundimisht shpiu tek ajo që konsiderohet si gjimnastika moderne. Në veçanti, Jahn hartoi modele të hershme të shtyllave horizontale të kërcimit së larti, të paraleleve (nga një shkallë horizontale hoqi këmbët e shkallëve) dhe kërcimin e kaluçit (pa mbajtëse). 

  Në fund të shekullit nëntëmbëdhjetë, garat e gjimnastikës së meshkujve ishin mjaft të popullarizuara sa për tu përfshirë në Lojërat e para olimpike bashkëkohore në vitin 1896. Sidoqoftë, që atëherë e tutje, gjer në vitet e hershme të 1950-ve, si garat kombëtare ashtu edhe ato ndërkombëtare përfshinë një llojllojshmëri të ndryshueshme të ushtrimeve të grumbulluara nën rubrikën gjimnastika, që shikuesve të sotëm do t’iu dukej shumë e çuditshme, si: gjimnastika e sinkronizuar ekipore në tapet, ngjitja në litar, kërcimi së larti (mbi shtyllë), vrapimi, shkallët horizontale, etj. Gjatë viteve të 20-ta, femrat organizuan dhe morën pjesë në lojëra gjimnastikore, gjersa garat e para olimpike për femra - që ishin primitive, për shkak se përmbanin vetëm gjimnastikë të sinkronizuar – u mbajtën në Lojërat Olimpike të vitit 1928 në Amsterdam. 

  Gjer në vitin 1954, veglat dhe ngjarjet e Lojërave olimpike për meshkujt dhe femrat ishin standardizuar në formatin modern dhe njëkohësisht ishte aprovuar një vlerësim i njëtrajtshëm i strukturave (duke përfshirë sistemin e pikëve nga 1 deri në 10). Si gjimnastika e meshkujve ashtu edhe ajo e femrave tërheqin interes të konsiderueshëm ndërkombëtar dhe në çdo kontinent mund të gjejmë gjimnastë të shkëlqyeshëm. Nadia Comaneci arriti rezultatin e parë të përkryer në Lojërat Olimpike Verore të vitit 1976, të mbajtura në Montreal të Kanadasë. Ajo u trajnua nga rumunia e famshme, Bela Karolyi. Sipas “Sports Illustrated”, Comaneci shënoi katër nga dhjetë pikët e saj të shkëlqyeshme në paralelet asimetrike, dy në traun e ekuilibrit dhe një në tapet. Prapëseprapë edhe me rezultatin e përkryer të Nadia-s, rumunët humbën medaljen e artë nga sovjetikët. Megjithatë, Comaneci u bë një ikonë olimpike. 

  GJIMNASTIKA ARTISTIKE 

 Gjimnastika artistike zakonisht ndahet në gjimnastikën e meshkujve dhe gjimnastikën e femrave. Çdo grup përmban lojëra të ndryshme; meshkujt garojnë në ushtrime në tapet, në kaluçin me dorëza, në unaza, në kërcim me shkop, në paralele dhe kërcim së larti, gjersa femrat garojnë në kërcim me shkop, në paralele asimetrike, në tra ekuilibri dhe tapet. 

  GJIMNASTIKA RITMIKE 

 Kjo disiplinë luhet vetëm nga femrat dhe përfshin paraqitjen e pesë regjimeve të ndara me përdorimin e pesë veglave – top, shirit, rreth, shkopinj zhongleri dhe litar – në një hapësirë dyshemeje (tapet), duke vënë më shumë theks në estetikë se sa në akrobacion.

  TRAMPOLINA DHE AKROBACIONI 

Kjo disiplinë përbëhet nga katër pjesë: trampolina individuale, e sinkronizuar, mini i dyfishtë (trampolinë më vogël se ajo e zakonshmja, e pjerrët në njërën anë) dhe akrobacioni me fuqi. trampolina individuale është përfshirë në Lojërat olimpike që nga viti 2000. Rutina individuale në trampolinë përfshinë një fazë formuese, ku gjimnasti kërcen pandërprerë për të arritur sa më lart, duke u shoqëruar nga një seri prej dhjetë kërcimesh pa u ndalur, gjatë të cilave gjimnasti kryen një seri të shkathtësive ajrore. 

  GJIMNASTIKA AEROBIKE 

 Gjimnastika aerobike zyrtarisht e njohur si Aerobia sportive, përfshin zbatimin e ushtrimeve nga individë, çifte, treshe ose grupe gjer në 6 persona, duke theksuar fuqi, lakueshmëri dhe fitnes aerobik, më tepër se sa shkathtësi akrobatike ose baraspeshë. Ushtrimet janë të kryera në një hapësirë të vogël dyshemeje (tapet) dhe zakonisht zgjasin 60-90 sekonda

GJIMNASTIKA – NJË SPORT QË JU MËSON SHKATHTËSI PËR TËRË JETËN

GJIMNASTIKA – NJË SPORT QË JU MËSON SHKATHTËSI PËR TËRË JETËN

Gjimnastika është një sport që përfshin kryerjen e ushtrimeve që kërkojnë fuqi fizike, lakueshmëri, shkathtësi dhe koordinim. Gjimnastika artistike është më së shumti e njohur dhe më e popullarizuara nga sportet gjimnastike të udhëhequra nga Federata Ndërkombëtare e Gjimnastikës (FNGJ). Gjimnastika artistike zakonisht përfshin ngjarjet e femrave me paralele asimetrike, tra ekuilibri, ushtrime në tapet dhe kërcim me shkop. Ndërsa lojërat e meshkujve përfshijnë kërcim së larti, paralelet, unazat, ushtrimet në dysheme (tapet), kërcimin me shkop dhe kaluçin me mbajtëse. Gjimnastika evoluoi nga ushtrimet e kryera nga grekët e lashtë dhe nga shkathtësitë e kryera në cirk. Forma të tjera të gjimnastikës janë gjimnastika ritmike, sporte të ndryshme me trampolinë dhe gjimnastika aerobike.
Për grekët e lashtë, ushtrimet fizike ishin supreme dhe të gjitha qytetet greke kishin nga një sallë të edukatës fizike, një oborr për të kërcyer, vrapuar dhe për mundje. Kur Perandoria Romake mori fronin, gjimnastika greke u zëvendësua nga stërvitja ushtarake. Në vitin 393 p.e.s., Perandori Teodos ndaloi lojërat olimpike, të cilat në atë kohë ishin bërë të korruptuara dhe gjimnastika së bashku me sportet e tjera mori tatëpjetën. Më vonë, Krishterimi me besimin mesjetar në bazën natyrore të trupit njerëzor, kishte një ndikim të dëmshëm në gjimnastikë. Me shekuj, gjimnastika pothuajse u harrua.
Në shekullin XVI, Girolamo Mercuriale nga Forli (Itali) shkroi “De Arte Gymnastica” (Gjimnastika Artistike), ku ai solli studimet e tij mbi qëndrimin e të lashtëve ndaj dietës, ushtrimeve dhe higjienës, si dhe përdorimin e metodave natyrore për shërimin e sëmundjeve. Me shpjegimet e tij rreth parimeve të terapisë fizike, “De Arte Gymnastica” konsiderohet si libri i parë mbi mjekësinë sportive.
Në vitet e vonshme të shekullit tetëmbëdhjetë dhe nëntëmbëdhjetë, dy pionierë si mësues të edukatës fizike – Johann Friedrich GutsMuths (1759 – 1839) dhe Friedrich Ludwig Jahn (1778 – 1852) – krijuan ushtrime për djem dhe burra të rinj në aparate të cilat ata i dizajnuan, që përfundimisht shpiu tek ajo që konsiderohet si gjimnastika moderne. Në veçanti, Jahn hartoi modele të hershme të shtyllave horizontale të kërcimit së larti, të paraleleve (nga një shkallë horizontale hoqi këmbët e shkallëve) dhe kërcimin e kaluçit (pa mbajtëse).
Në fund të shekullit nëntëmbëdhjetë, garat e gjimnastikës së meshkujve ishin mjaft të popullarizuara sa për tu përfshirë në Lojërat e para olimpike bashkëkohore në vitin 1896. Sidoqoftë, që atëherë e tutje, gjer në vitet e hershme të 1950-ve, si garat kombëtare ashtu edhe ato ndërkombëtare përfshinë një llojllojshmëri të ndryshueshme të ushtrimeve të grumbulluara nën rubrikën gjimnastika, që shikuesve të sotëm do t’iu dukej shumë e çuditshme, si: gjimnastika e sinkronizuar ekipore në tapet, ngjitja në litar, kërcimi së larti (mbi shtyllë), vrapimi, shkallët horizontale, etj. Gjatë viteve të 20-ta, femrat organizuan dhe morën pjesë në lojëra gjimnastikore, gjersa garat e para olimpike për femra - që ishin primitive, për shkak se përmbanin vetëm gjimnastikë të sinkronizuar – u mbajtën në Lojërat Olimpike të vitit 1928 në Amsterdam.

Gjer në vitin 1954, veglat dhe ngjarjet e Lojërave olimpike për meshkujt dhe femrat ishin standardizuar në formatin modern dhe njëkohësisht ishte aprovuar një vlerësim i njëtrajtshëm i strukturave (duke përfshirë sistemin e pikëve nga 1 deri në 10).

Si gjimnastika e meshkujve ashtu edhe ajo e femrave tërheqin interes të konsiderueshëm ndërkombëtar dhe në çdo kontinent mund të gjejmë gjimnastë të shkëlqyeshëm. Nadia Comaneci arriti rezultatin e parë të përkryer në Lojërat Olimpike Verore të vitit 1976, të mbajtura në Montreal të Kanadasë. Ajo u trajnua nga rumunia e famshme, Bela Karolyi. Sipas “Sports Illustrated”, Comaneci shënoi katër nga dhjetë pikët e saj të shkëlqyeshme në paralelet asimetrike, dy në traun e ekuilibrit dhe një në tapet. Prapëseprapë edhe me rezultatin e përkryer të Nadia-s, rumunët humbën medaljen e artë nga sovjetikët. Megjithatë, Comaneci u bë një ikonë olimpike.

GJIMNASTIKA ARTISTIKE

Gjimnastika artistike zakonisht ndahet në gjimnastikën e meshkujve dhe gjimnastikën e femrave. Çdo grup përmban lojëra të ndryshme; meshkujt garojnë në ushtrime në tapet, në kaluçin me dorëza, në unaza, në kërcim me shkop, në paralele dhe kërcim së larti, gjersa femrat garojnë në kërcim me shkop, në paralele asimetrike, në tra ekuilibri dhe tapet.

GJIMNASTIKA RITMIKE

Kjo disiplinë luhet vetëm nga femrat dhe përfshin paraqitjen e pesë regjimeve të ndara me përdorimin e pesë veglave – top, shirit, rreth, shkopinj zhongleri dhe litar – në një hapësirë dyshemeje (tapet), duke vënë më shumë theks në estetikë se sa në akrobacion.

TRAMPOLINA DHE AKROBACIONI

Kjo disiplinë përbëhet nga katër pjesë: trampolina individuale, e sinkronizuar, mini i dyfishtë (trampolinë më vogël se ajo e zakonshmja, e pjerrët në njërën anë) dhe akrobacioni me fuqi. trampolina individuale është përfshirë në Lojërat olimpike që nga viti 2000. Rutina individuale në trampolinë përfshinë një fazë formuese, ku gjimnasti kërcen pandërprerë për të arritur sa më lart, duke u shoqëruar nga një seri prej dhjetë kërcimesh pa u ndalur, gjatë të cilave gjimnasti kryen një seri të shkathtësive ajrore.

GJIMNASTIKA AEROBIKE

Gjimnastika aerobike zyrtarisht e njohur si Aerobia sportive, përfshin zbatimin e ushtrimeve nga individë, çifte, treshe ose grupe gjer në 6 persona, duke theksuar fuqi, lakueshmëri dhe fitnes aerobik, më tepër se sa shkathtësi akrobatike ose baraspeshë. Ushtrimet janë të kryera në një hapësirë të vogël dyshemeje (tapet) dhe zakonisht zgjasin 60-90 sekonda

Rregullore e Veprimtarisë Futbollistike

Federata Shqiptare e Futbollit

Rregullore e Veprimtarisë

Futbollistike

Kampionati Kombëtar i Futbollit

(U-19 dhe U-17 Kategoria Superiore dhe e Pare)

Kjo rregullore përcakton të drejtat, detyrimet dhe përgjegjësitë e të gjitha

palëve që marrin pjesë ose janë të përfshira në përgatitjen dhe

organizimin e Kampionatit Kombëtar të Futbollit, sezoni 2012 – 2013, per

Kampionatin Kombetar U-17 dhe U-19, Kategoria Superiore dhe e Pare.

 Përcaktimet

1. Pas ndeshjes – është koha ndërmjet fishkëllimës finale të arbitrit dhe largimit

të ekipeve jashtë rrethimit të stadiumit.

2. Para ndeshjes – është koha ndërmjet arritjes së ekipeve në rrethimin e

stadiumit dhe fishkëllimës së arbitrit për fillimin e ndeshjes.

3. Ndeshje miqësore – është ajo ndeshje e organizuar nga FSHF, ndonjë klub apo

person midis ekipeve të ndryshme të përzgjedhura në mënyrë të

rastësishme, dhe rezultati ka efekt vetëm për këtë ndeshje apo turne.

4. Ndeshje zyrtare – është ajo ndeshje e organizuar nën mbikëqyrjen e FSHF-së,

dhe rezultati ka efekt në garat dhe kampionatet e organizuara nga FSHF.

5. Sezoni futbollistik – është periudha që fillon më datë 1 Korrik, dhe përfundon

më datën 30 Qershor të ardhshëm.

6. Zyrtar/ët – është/janë çdokush, duke përjashtuar lojtarët, të cilët kryejnë

ndonjë veprimtari për llogari të ndonjë klubi apo për llogari të FSHF-së,

pavarësisht pozicionit të punës, dhe llojit të veprimtarisë që kryen

(administrative, sportive, apo ndonjë lloj tjetër) si dhe kohëzgjatjes së

veprimtarisë; veçanërisht, manaxherët, trajnerët, dhe personeli

mbështetës janë zyrtarë.

7. Zyrtar ndeshje – është arbitri, ndihmësat e arbitrit, arbitri i katërt, delegati i

ndeshjes, vëzhguesi iperson tjetër i cili është caktuar nga FSHF dhe kanë përgjegjësi në lidhje

me ndonjë ndeshje. sigurinë, dhe çdo person tjetër i cili është caktuar nga FSHF dhe kanë përgjegjësi në lidhje

me ndonjë ndeshje.

8. Rregulloret e FSHF – janë statutet, rregulloret, udhëzimet dhe qarkoret e

FSHF-së, si dhe Ligjet e Lojës të lëshuara nga Bordi i Organizatës

Ndërkombëtare të Futbollit.

Kriteret e pranimit

1. Për të marrë pjesë në garë, një klub duhet të përmbushë kriteret si më

poshtë:

a) të jetë kualifikuar në kategorinë përkatëse me meritë sportive;

b) të plotësojë të gjithë dokumentacionin dhe formularët zyrtarë (të

gjithë informacionin e kërkuar nga FSHF), duke i dorëzuar pranë

FSHF-së brenda afateve të përcaktuara në këtë rregullore;

c) të pranojë zbatimin e përcaktimeve në lidhje me integritetin e garës

siç përcaktohet në Neni 9 - Integriteti i Garës, në këtë rregullore;

d) të konfirmojë me shkrim se klubi, dhe lojtarët e zyrtarët përkatës të

tij do të zbatojnë me përpikmëri të gjitha përcaktimet e kësaj

rregulloreje dhe të dokumenteve të përcaktuara në Neni 6 -

paragrafin (1) të kësaj rregulloreje;

e) nuk duhet të jetë përfshirë drejtpërdrejtë dhe/ose jo drejtpërdrejtë

në trukimin dhe/ose influencimin e rezultatit të ndonjë ndeshje

futbolli në nivel kombëtar ose ndërkombëtar.

2. Nëse FSHF vendos të mos pranojë në garë ndonjë klub për shkak se ky i fundit

është përfshirë në trukimin dhe/ose influencimin e rezultatit të ndonjë

ndeshje në nivel kombëtar ose ndërkombëtar, FSHF do të deklarojë me

shkrim për mos pranimin e këtij klubi në garë. Ky paragraf zbatohet

pavarësisht zbatimit të përcaktimeve në lidhje me trukimin dhe/ose

influencimin e rezultatit të një ndeshje, të përmbajtura në ndonjë

rregullore dhe/ose dokument rregullues të FSHF-së.

3. Përveç mos pranimit në garë në zbatim të paragrafit (1), pika (e) në këtë nen,

FSHF mund të ndërmarrë masa disiplinore nëpërmjet komisioneve juridike ndaj klubit në shkelje dhe në përputhje me Kodin e Disiplinës  Sportive në fuqi.

Çdo klub duhet të punësojë dhe të paraqesë informacionin përkatës pranë

FSHF-së, përpara fillimit të veprimtarisë futbollistike, zyrtarët si më

poshtë:

a) Sekretarin e Klubit;

b) Financier, i cili duhet të zotërojë kualifikimin përkatës dhe arsimin e

lartë në fushën e financës.

2. Çdo klub duhet të depozitojë pranë FSHF-së një kopje të kontratës së

punësimit për zyrtarët e përcaktuar në këtë nen.

3. Punësimi i zyrtarëve, siç përcaktohet në këtë nen, kushtëzohet nga zbatimi i

përcaktimeve të Kreu XII – Kontrolli i të Dhënave Personale, të kësaj

rregulloreje.

Çdo klub duhet të detyrojë çdo zyrtar të tij, ti nënshtrohet zbatimit të Neni 6 -

, paragrafi (1), pikat (a), (b), (c), (d) dhe (e), duke nënshkruar një

marrëveshje me zyrtarët përkatës.

2. Çdo klub duhet të detyrojë çdo zyrtar të tij, që të kërkojë lejen paraprake nga

klubi përpara se të flasë në media (shtypin e shkruar, televizion, ose

radio).

Detyrimet e klubeve

1. Me marrjen pjesë në garë, klubet bien dakort:

a) të paguajnë per cdo karton federimi një kuotë prej

1000(njemije)LEKE

b) të paguajnë të gjitha detyrimet financiare që rrjedhin nga

pjesëmarrja e tyre në garë, siç përcaktohen në këtë rregullore;

c) ti binden dhe të zbatojnë Ligjet e Lojës të lëshuara nga IFAB;

d) të respektojnë parimet e “fair play” siç përktaohet në rregulloret dhe

statutet e FSHF-së;

e) të luajnë të gjitha ndeshjet e garës ku marrin pjesë, si dhe të

paraqesin në fushën e lojës skuadrën e tyre më të forte gjatë gjithë

zhvillimit të garës;

f) të luajnë të gjitha ndeshjet e garës ku marrin pjesë në përputhje me

rregulloret në fuqi;

g) të luajnë të gjitha ndeshjet brenda territorit të shqipërisë (brenda

njësisë vendore që përfaqëson ose në fushën e lojës që ka regjistruar pranë FSHF-së, për ndeshjet që zhvillohen në fushën e vet), përveç

rasteve kur merr vendim me shkrim FSHF;

h) të zbatojnë të gjitha vendimet e marra në lidhje me garën përkatëse,

nga Komiteti Ekzekutiv i FSHF-së, nga administrate e FSHF-së apo nga

çdo organ ose komision i FSHF-së i cili ka kompetencë në lidhje me

garën;

i) të zbatojë Rregulloren e Ruajtjes dhe Sigurisë të FSHF-së për të gjitha

ndeshjet e garës përkatëse;

Detyrimi për t’u federuar

1. Një lojtar nuk mund të luajë në asnjë ndeshje zyrtare për ndonjë klub, nëse

lojtari nuk është i federuar në emër të klubit përkatës të paktën 1 (një)

orë përpara fillimit të ndeshjes përkatëse ku do të angazhohet ky lojtar,

dhe përpara se të përfundojë periudha e parë e federimeve.

2. Lojtari konsiderohet i federuar në emër të një klubi vetëm pasi lëshohet

çertifikata përkatëse nga FSHF.

3. Çdo klub mund të aplikojë:

a) për të përfshirë në listën e federimit ndonjë lojtar duke plotësuar

dhe dorëzuar formularin përkatës pranë FSHF-së;

b) për të hequr nga lista e federimit ndonjë lojtar duke plotësuar dhe

dorëzuar formularin përkatës pranë FSHF-së.

4. Një lojtar do të konsiderohet i përfshirë ose i hequr nga lista e federimit të

klubit përkatës vetëm pas marrjes së konfirmimit me shkrim nga FSHF.

5. Ndryshimet në listën e federimit të lojtarëve të një klubi, mund të kryhen

Vetëm   a) gjatë periudhave të federimit të miratuara dhe të njoftuara nga

FSHF, ose të përcaktuara në këtë rregullore;

b) në raste të posaçme me miratim paraprak të FSHF-së; kjo pikë e

rregullores zbatohet për të gjitha klubet njëkohësisht.

6. Federimi i lojtarëve kushtëzohet nga miratimi i aplikimit përkatës për

federimin e lojtarit nga FSHF.

Në përfundim të sezonit futbollistik, të Kampionatit Kombëtar të Futbollit, për

Kampionatin Kombetar U-17 dhe U-19, Kategoria Superiore dhe e Pare

do të shpërndahen trofetë siç përcaktohen në këtë kre këtu më poshtë.

Trofeu i Kategorisë Superiore dhe te Pare U-17 dhe U-19

1. Trofeu i kategorisë Superiore U-17 dhe U-19 do të përbëhet si më poshtë:

a) Kupa e Kampionit U-17 dhe U-19

b) 30 (tridhjetë) medalje për Ekipin U-17 dhe U-19;

c) një shumë prej 300,000 (treqind mije) LEKE, për ekipin U-19, dhe

200.000 (dyqind mije) LEKE per ekipin U-17.

2. Trofeu i Kategorisë se Pare U-17 dhe U-19 do të përbëhet si më poshtë:

a) Kupa e Kampionit U-17 dhe U-19

b) 30 (tridhjetë) medalje për Ekipin U-17 dhe U-19;

c) një shumë prej 100,000 (njëqind mije) LEKE, për ekipin U-19, dhe

100.000 (njëqind mije) LEKE per ekipin U-17.

3. Medialet e Kampionit te Kategorise Superiore dhe te Pare U-17 dhe U-19

shperndahen gjate ceremonies se shpalljes se ekipit kampion .

Përpara fillimit të sezonit futbollistik përkatës çdo klub duhet të përcaktojë

numrin e fanellës për secilin nga lojtarët pjesëtarë të ekipit të parë

përkatës.

2. Klubi duhet të përcaktojë një numër fanelle edhe për çdo lojtar që bëhet pjesë

e ekipit të parë gjatë sezonit futbollistik.

3. Numrat e fanellave janë të lirë të vendosen nga numri 1 (një) deri në numrin

99 (nëntëdhjetë e nëntë). Numrat e fanellave mund të jenë vetëm me 1

(një) shifër, ose me 2 (dy) shifra.

4. Ndërkohë që lojtari është pjesë e klubit, lojtari duhet të mbajë të njëjtin

numër fanelle që i është përcaktuar në fillim të sezonit futbollistik

përkatës.

5. Kur një lojtar nuk është më pjesë e klubit, numri i këtij lojtari mund të

përcaktohet për një lojtar tjetër që nuk ka numër fanelle.

6. Çdo klub duhet të paraqesë pranë FSHF-së numrat e fanellave të lojtarëve që

ka përcaktuar nëpërmjet plotësimit dhe paraqitjes së Error! Reference

source not found.Njoftimi i Numrave të Fanellave, bashkëngjitur kësaj

rregulloreje, përpara fillimit të ndeshjes së parë të sezonit futbollistik

përkatës, dhe në çdo rast që shtohet një lojtar i ri në listën e federimit.